Rasa seneng utawa bungah iku kadadean ing atine utawa pikiran sing ditandhani dening kacukupan kanggo kesenengan, katresnan, kepuasan, kesenengan, utawa bungah kuat. [1] Macem-macem pendekatan filosofi, agama, psikologis lan biologis wis dijupuk kanggo netepake rasa seneng lan nemtokaké sumberé.

Wong bungah

Wasis filsafat lan pamikir agama asring nemtokaké rasa seneng ing babagan urip sing apik lan ora mung emosi . Definisi iki digunakaké kanggo nerjemahaké eudaimonia ( Yunani : εὐδαιμονία) [2] lan isih digunakake ing teori kabecikan .

Sanajan pangukuran langsung babagan rasa seneng isih dadi tantangan, sawetara peneliti wis ngasilaké alat kanggo nindakaké, umpamané karo Soal Selidik Kesenangan Oxford . [3] Peneliti uga nemoni pirang-pirang prekara sing ana gegayutané karo rasa seneng: hubungan sosial lan interaksi, status perkawinan, pakaryan, kesehatan, kebebasan demokrasi, optimisme, keterlibatan agama, penghasilan, lan sesambungan karo wong liya sing seneng.

Bocah padha bungah

CathetanBesut

  1. Happiness(diakses 2014-Juni-24 via Wolfram Alpha)
  2. Eudaimonia (Greek: εὐδαιμονία) is a classical Greek word commonly translated as 'happiness' or, better yet, 'flourishing'. Etymologically, it consists of the word "eu" ("good" or "well being") and "daimōn" ("spirit" or "minor deity", used by extension to mean one's lot or fortune).
  3. Hills P., Argyle M. (2002). "The Oxford Happiness Questionnaire: a compact scale for the measurement of psychological well-being. Personality and Individual Differences". Psychological Wellbeing 33: 1073–1082.