Sulaiman

Sulaiman (basa Arab:سليمان) (kurang luwih 975-935 SM)[1] ya iku nabi kang nurunake ngelmu lan kitab Zabur kagungane Nabi Daud. Panjenengane nduweni prajurit kang dumadi saka jin, manungsa, lan para manuk. Padha bisa diatur lan baris kanthi tertib. Panjenengane uga bisa mangerteni basane manuk lan semut. Sedane Nabi Sulaiman uga didhelikake/dirahasiakake dening Gusti Allah saka kabeh makluk, kajaba rayap kang wis mangan tekene. Kaya pangandikane Gusti Allah Swt:

Sulaiman
Gambaran Nabi Sulaiman lan rancangan Baitul Maqdis
Raja Bani Israil, Nabi, Pewangun Baitul Maqdis
MiyosWatara 975 SM
Yerusalem
SédaWatara 935 SM
Yerusalem
Dipun urmati ingIslam
Kristen
Yahudi
MangaruhiNabi Daud as
Dipun pangaruhi déningAkeh Muslim (utamane ing kraton Muslim), Kristen, Yahudi

"Lan Ingsun (ngirid) angin kanggo Sulaiman, kang lakune ing wayah esuk padha karo laku sewulan lan lakune ing wayah sore padha karo laku sewulan (uga)..." (QS Saba':12)

GenealogiBesut

Sulaiman bin Daud bin Aisya bin Awid saka keturunan kulawarga Yahuza bin Ya'qub.

BiografiBesut

Artikel utama: Mukjizat Sulayman

Raja kabèh maklukBesut

Allah ngangkat Sulaiman dadi nabi lan rasul.[2] Sawisé cukup umur lan ramané séda, Sulaiman diangkat dadi raja ing kraton Israil.[2] Dhèwèké nguwasani ora mung manungsa, nanging uga kéwan lan lelembut kaya ta jin lan liya-liyané. Baginda bisa mahami basa kabèh kéwan.[2]Kraton Nabi Sulaiman éndah tenan.[2] Dibangun kanthi gotong royong manungsa, kéwan, lan jin.[2] Temboke saka watu pualam, saka lan lawange saka emas lan tembaga, pyane saka perak, rerenggan lan ukiranne saka mutiara lan inten, berlian, pasir ing taman disebari mutiara, lan sakpiturute.[2]

Interaksi Sulaiman karo jin, kéwan lan liyanéBesut

Nabi Sulaiman diparingi anugrah kewicaksanan déning Allah awit rumaja.[2] Dhèwèké uga duwé kaistimewan, ya iku bisa micara lan mahami basa kéwan, jin, lan sebangsane saéngga kabèh makluk iku mau manut déning perintahe baginda.[2]

Panjenengané uga bisa nundukake jin lan angin, saéngga bisa dikon ngapa baé kalebu jupuk tembaga cuer saka bumi kanggo gawé perkakas, yasan kraton, bètèng, piring-piring gedhé, lan tungku-tungku.[2]

Cathetan sukuBesut